Vegetatie-ontwikkeling op de Boschplaat van Terschelling tussen 1953 en 1990 in relatie tot stikstofgehalten in de bodem

De vegetatie in permanente kwadraten van twee transecten op de Boschplaat van Terschelling is tussen 1953 en 1990 sterk veranderd. Het aantal soorten in de permanente kwadraten is tussen 1953 en 1990 gedaald. Het verdwijnen van de soorten is gepaard gegaan met een toename van de sliblaag en met een sterke uitbreiding van strandkweek. Opvallend is dat een klein aantal soorten gerelateerd is aan een hoog nitraatgehalte in de bodem. De belangrijkste vegetatie-ontwikkelingen in de transecten zijn: de toename van zoutmelde ten koste van lamsoor, de toename van zeealsem ten kosten van rood zwenkgras en de toename van strandkweek ten kosten van rood zwenkgras. Tussen 1980 en 1990 zijn de vocht- en zoutgehalten in de bodem van de kwadraten niet sterk veranderd. Tussen 1980 en 1990 heeft in de zoutmelde-kwadraten een toename plaatsgevonden van het ammoniumgehalte van de bodem en in het strandkweekkwadraat van het nitraatgehalte van de bodem.