Wind-zeewaterstandstatistiek : correlaties Kust en Rijn-Maasmonding

Dit rapport beschrijft een onderdeel van de actualisatie en toekomstbestendige inrichting van de wind zeewaterstandstatistiek voor de Kust en de Rijn Maasmonding (RMM). Aanleiding is het nieuwe KNMI onderzoek (De Valk & Van den Brink, 2025), waarin op basis van lange synthetische reeksen nieuwe marginale statistiek voor wind en waterstand is afgeleid. Deze statistiek vormt naar verwachting de basis voor het Beoordelings- en ontwerpinstrumentarium (BOI2023). Omdat de huidige correlatiemodellen voor Kust (Constante Spreiding (CS) model) en RMM (Volkermodel) sterk verschillen, ontstaat de behoefte aan een consistente aanpak voor beide watersystemen.
Het rapport legt eerst de historische ontwikkeling van de marginale statistiek en correlatiemodellen uit. Voor de Kust wordt gewerkt met het CS model (Hydra NL) en het PC-Ring-model (Hydra Ring), waarin de s waarden de mate van correlatie tussen wind en waterstand beschrijven. Voor de RMM wordt het Volkermodel toegepast, waarin de correlatie wordt vastgelegd via een conditionele kansverdeling van windsnelheid gegeven waterstand en windrichting. De Volkerfactor – een correctie voor het niet samenvallen van stormpiek en astronomisch hoogwater – wordt alleen in de RMM toegepast.
De nieuwe KNMI statistiek leidt tot significante wijzigingen in de correlaties. Voor de Kust blijken de nieuwe s waarden duidelijk hoger dan in de voorloper van BOI2023, wat betekent dat de correlatie tussen wind en waterstand zwakker is dan eerder aangenomen. Dit resulteert in lagere golfhoogten en lagere hydraulische belastingniveaus (HBN) van orde 10–40 cm. Voor de RMM is een actualisatie van het Volkermodel uitgevoerd door nieuwe parameters voor de zeewaterstandstatistiek en de transformatietabel Kr(u) af te leiden. De impact hiervan blijkt beperkt: verschillen in HBN zijn klein (orde centimeters).
Daarnaast zijn alternatieve correlatiemodellen onderzocht, waaronder Gaussische en Gumbel copula’s.