Evaluatie van hoogwaterberekeningsmethoden

Voor het hoogwateronderzoek op de bovenrivieren, zoals het bepalen van maatgevende hoogwaterstanden en het onderzoeken van de invloed van werken in het rivierbed, bestaat behoefte aan een rekenmethode die fysisch beter is onderbouwd en tevens minder arbeidsintensief is dan de tot nu toe gehanteerde stroombanenmethode. Hiertoe zijn enige rekenmethoden onderzocht en beproefd, zoals de Q-banen-methode, de een-dimensionale netwerkmethode, de twee-dimensionale eindige-differentiemethode en de twee-dimensionale eindige-elementenmethode. Na vergelijking wordt de twee-dimensionale eindige differenitemethode voor de uitvoering van hoogwaterberekeningen aanbevolen. Voorts worden aanbevelingen gedaan voor aanvullend onderzoek omtrent opzet en uitvoering van deze berekeningen.