Vervoerwaarde studie Zuiderzeelijn

De Projectorganisatie Zuiderzeelijn bestudeert in zekere zin een uniek project. Er worden drie verschillende technieken: de magneetzweefbaan (MZB), een Hogesnelheidslijn (HSL) en een conventionele spoorverbinding met elkaar vergeleken. Daarnaast is er sprake van 2 tracés: de voorziene Hanzelijn kan opgewaardeerd worden zodat er met hogere snelheden gereden kan worden (alleen HSL of conventioneel) of er kan een geheel nieuw tracé vanaf Lelystad naar Groningen aangelegd worden (de Zuiderzeelijn). Voor de magneetzweefbaan zijn vervolgens twee bedieningsconcepten doorgerekend. Dit levert, naast het referentie, in totaal vijf alternatieven op. De vervoerwaardestudie is parralel uitgevoerd met andere projecten waaronder het ontwerp en de business case. Hierdoor was het niet mogelijk reeds bij aanvang definitieve bedieningsconcepten (met name snelheden) en tariefstrategieen vast te stellen. De vervoerwaardeberekeningen dienden daarom zo flexibel mogelijk te zijn om de resultaten aan te kunnen passen aan de laatste inzichten. Hierom is in de vervoerwaardestudie gekozen voor een twee-sporen benadering: zogeheten basisbedieningsconcepten zijn vroeg in het proces vastgesteld, hiervoor zijn doorrekeningen gemaakt met het LMS. Daarnaast is een specifiek vervoerwaardemodel voor de Zuiderzeelijn-alternatieven ontwikkeld, om zo tot op het eind te kunnen `spelen? met bedieningsconcepten en tarieven. De studie is uitgevoerd binnen de Business Case werkstroom van de projectorganisatie, die `getrokken? werd door Marcel van den Broek van de Bouwdienst Rijkswaterstaat. Daarnaast is er veelvuldig overleg geweest met Railned en HCG over de interpretatie van de cijfers, beiden hebben daarnaast data aangeleverd uit LMS en Prolop. Daarnaast is er een begeleidingscommissie geweest waarin zowel vertegenwoordigers van ministeries als kennisinstituten (AVV, CPB, RIVM, TUD) zitting hadden en heeft AVV een second opinion uitgevoerd.