Faalmechanisme in veenkaden : hoofdonderzoek

Na de doorbraak bij Wilnis hebben tal van werkzaamheden plaats gevonden om de kade te verstevigen. Zo zijn er permanente damwanden en steunbermen geplaatst. Er kan onderscheid gemaakt worden in werkzaamheden die tijdens de doorbraak plaatsvonden en na de doorbraak. De situatie van de veenkaden in Nederland is tot op de dag van vandaag zorgelijk te noemen. Vanwege het droge voorjaar zijn de veenkaden niet volledig hersteld van de droge zomer van 2003. Onderzoeksinstituten zoals Rijkswaterstaat, GeoDelft en STOWA zijn aan het bekijken hoe dit probleem opgelost kan worden. Uit het rapport van GeoDelft blijkt dat de droogte een belangrijke factor is geweest voor de doorbraak bij Wilnis. Door de verdamping van water uit de kade nam het volume en het gewicht van de kade af. Hierdoor kon de kade de waterkrachten vanuit de boezem niet meer tegenhouden. Hoe kan men de verdroging vertalen in een berekening? Klopt het dat de kade dan gaat opdrijven? Wat is de invloed van andere factoren op een boezemkade? Hoe gevoelig is die invloed? Welke andere bezwijkmechanismen kunnen voorkomen bij een boezemkade? De doelstelling van het hoofdonderzoek omvat o.a.: Samenvatting maken van het rapport van GeoDelft; Studie maken van de schadecatalogus: Onderzoek naar de gasvorming in de dijk; Multicriteria analyse maken; Gevoeligheidsanalyse maken van de kade bij Wilnis; Faalmechanismen in boezemkaden.