Europoortkering-Beerdam : seiches-berekeningen in het kader van het project: "Europoortkering met Open Beerdam" : verslag onderzoek PHAROS

Sedert april 1987 bestudeert RWS de mogelijkheid van een Stormvloedkering in de Nieuwe Waterweg als alternatief voor noodzakelijke dijkverhogingen. Voor het vaststellen van de ontwerprandvoorwaarden voor de kering zijn diverse studies verricht. De in dit rapport gerapporteerde seiches berekeningen vormen een onderdeel van een serie studies ter ondersteuning van het onderzoek naar het effect van gesloten keringen op de bijdrage van seiches in de inundatie-frequentie van kaden en haventerreinen in het gebied zeewaarts van de Europoortkering. Voor een overzicht van de seiches berekeningen voor het Europoortgebied vanaf 1987 wordt verwezen naar de lijst met referenties. Voor deze studies zijn twee modellen ingezet, het model PHAROS dat rekent in het frequentie domein en het model TRISULA dat rekent in het tijdsdomein. Medio 1995 is tot slot een studie uitgevoerd met als titel "Analyse en betrouwbaarheid van seiches berekeningen met PHAROS en TRISULA" (zie [12,13]). Deze studie heeft geleid tot een vernieuwde aanpak en een vergroting van de betrouwbaarheid van de resultaten van de numerieke modellen PHAROS en TRISULA.
Medio 1995 stond de lokatie en het ontwerp van de open verbinding naar het Hartelkanaal vast. In het kader van de het project "Europoortkering met Open Beerdam" zijn vervolgens seiches-berekeningen uitgevoerd, waarbij er een 400 m brede verbindingen is naar het Hartelkanaal. Doel van de berekeningen is een kwantitatieve bijdrage te leveren aan het inzicht in de overstromingsfrequentie van de in het Europoortgebied gelegen haventerreinen en dan met name het effect van het aantal openingen in de Beerdam. Deze berekeningen met het model PHAROS, zijn weergegeven in dit rapport.