Duinveiligheid van de kust van Noord-Holland nabij het zeegat van Texel : een probabilistische uitwerking volgens de methode 'De Haan'

De doelstelling van dit rapport is het berekenen van de veiligheid van de duinen nabij het zeegat van Texel met dit nieuwe model. Er wordt daarbij gebruik gemaakt van de probabilistische methode?De Haan? [van Marle, J.G.A., 2000, de Valk, C.F., 1997, de Haan, L. en Resnick, S.I., 1977] om de frequentieverdeling van de duinafslag te bepalen. Deze methode wordt thans gebruikt om dijken te ontwerpen. De basis van de methode ?De Haan? is een dataset van stormen met simultaan gemeten stormparameters op diep water, bestaande uit windsnelheid, golfhoogte, waterstand en piekperiode. Deze dataset is opgedeeld in vijf verschillende stormrichtingen zodat per stormrichting een dataset verkregen is van stormparameters. Indien er een storm heerst zorgt een verhoogde windsnelheid voor hogere golven en langere piekperioden. Indien de windrichting landwaarts is gericht, zal de waterstand ook toenemen. Er is dus een mate van afhankelijkheid aanwezig tussen de onderlinge stormparameters. De methode ?De Haan? gaat ervan uit dat, indien er is aangetoond dat de stormparameters asymptotisch afhankelijk zijn, de dataset geëxtrapoleerd mag worden naar een dataset van extreme ?waarnemingen? op diep water. Meer dan bij dijken is daarbij de stormduur van belang bij het bepalen van de veiligheid van de waterkering. Afhankelijkheid tussen stormduur en overige stormparameters is aangetoond zodat ook deze parameter meegenomen is in de uitwerking volgens de methode ?De Haan?.