Vaststelling van de m3-prijs via de tak Lozen : studie naar de kostenverrekening van de gedane investeringen ten hoeve van capaciteitsuitbreiding van de Zuid-Willemsvaart, tak Lozen

Het internationaal verdrag met Vlaanderen geeft Rijkswaterstaat het recht om meer Maaswater onder vrij verval te mogen aanvoeren via de Zuid-Willemsvaart. Om eveneens uitvoering te geven aan het interne verdrogingsbeleid van de regio?s heeft Rijkswaterstaat de aanvoercapaciteit van de Zuid-Willemsvaart (tak Lozen) verruimd van 5,5 naar 10 m3/sec. Deze investeringskosten dienen door de afnemers van het water naar rato van belang terugbetaald te worden. Eén van de mogelijkheden is het eenmalig terugvorderen van de gemaakte kosten (2.139.743 Euro). Genoemde investeringskosten kunnen eveneens door de gebruikers terugbetaald worden middels een vastgestelde m3-prijs. Wanneer de genoemde investeringskosten binnen een termijn van 20 jaar (zelfde termijn waarop het verdrogingsbeleid van de waterschappen is gebaseerd) terugverdiend moeten zijn, en de verdisconteringsvoet 4% bedraagt, zal iedere m3 water boven de 5,5 m3/sec. 0,20 Eurocent kosten. Dit bedrag is gebaseerd op een jaarlijkse aanvoer via Lozen boven de 5,5 m3/sec. van circa 74,5 miljoen m3 water. In sommige situaties is het niet mogelijk om (al) dit water onder vrij verval via Lozen aan te voeren en zal dit via Panheel opgepompt moeten worden. Momenteel bedraagt de pompcapaciteit 6 m3/sec. en bedragen de kosten m3 opgepompt water 0,23 Eurocent. Beleidsmatig wordt de aanvoer van water onder vrij verval verkozen boven het kunstmatig oppompen van water (via Panheel).