De ecologische meerwaarde van rivierhout : evaluatie van macrofauna monitoring in de Rijntakken en doorvertaling naar effecten op de ecologische waterkwaliteit

De Nederlandse rivieren zijn door eeuwenlange menselijke beïnvloeding steeds verder genormaliseerd. Daardoor zijn natuurlijke structuren, waaronder rivierhout, grotendeels verdwenen. Omdat dood hout een belangrijke habitat- en structuurfunctie vervult voor onder meer macrofauna en vis, heeft Rijkswaterstaat sinds 2013 weer actief bomen teruggebracht in de Rijntakken. Inmiddels liggen bijna vierhonderd verankerde bomen in de Bovenrijn-Waal, Nederrijn-Lek en IJssel. Ook in de Maas is inmiddels op verschillende plekken rivierhout teruggebracht in de rivier. Met het einde van het derde Stroomgebiedbeheerplan (SGBP3) in zicht, is het belangrijk te beoordelen wat deze maatregel tot nu toe heeft opgeleverd.

Dit onderzoek richt zich op de vraag in hoeverre rivierhout bijdraagt aan de ecologische waterkwaliteit, met nadruk op macrofauna. Daarbij is gekeken naar de ontwikkeling van EKR-scores, onderliggende KRW-indicatoren, bredere ecologische parameters en de relatie met de huidige wijze van monitoring. Deze studie bestaat uit een deel A met een data-analyse van de rivierhout-monitoring van macrofauna en een deel B met literatuurstudie naar de ervaringen in het buitenland en in beeksystemen.