Langjarige morfologische ontwikkeling plaatsuppleties Oosterschelde : een vergelijking van de suppleties op de Galgeplaat (2008), Oesterdam (2013) en Roggenplaat (2019)

Door zandhonger en zeespiegelstijging vallen de intergetijdengebieden in de Oosterschelde tijdens een getij korter droog. Hierdoor komt het foerageerhabitat voor vogels in deze gebieden onder druk te staan. Om deze achteruitgang tegen te gaan, worden intergetijdengebieden in de Oosterschelde sinds 2008 gesuppleerd. Kennis over de morfologische ontwikkeling van suppleties is nodig om de effectiviteit van suppleties te bepalen en te optimaliseren. De morfologische ontwikkelingen beïnvloeden namelijk de droogvalduurverdeling en daarmee het foerageerhabitat. Hoe de morfologie van de suppleties in de Oosterschelde zich op lange termijn (>5 jaar) ontwikkelt is echter nog niet bekend. Ook ontbreekt inzicht in hoe de ontwikkelingen van de tot dusver uitgevoerde suppleties op de Galgeplaat (2008), Oesterdam (2013) en Roggenplaat (2019) zich tot elkaar verhouden.

In deze studie zijn de morfologische ontwikkelingen van de Galgeplaat, Oesterdam en Roggenplaat vanaf de aanleg geanalyseerd op basis van RTK-dGPS-raaimetingen en LiDAR hoogtekaarten. Om tot betekenisvolle analyses te komen, zijn de LiDAR-data met de preciezere RTK-data gecorrigeerd. Hiertoe is een uniform toepasbare rekenmethodiek uitgewerkt en gedocumenteerd. Ook is voor toekomstige monitoring een uitgangspunt gegeven voor het aantal raaien dat voor een robuuste RTK-correctie benodigd is binnen suppletie elementen: ongeveer 60-120 m raai per hectare suppletie, met voldoende ruimtelijke spreiding van de raaien.