Het beoordelen van de bereikbaarheid van lokaties : definiering, maatstaven, toepassing en beleidsimplicaties

Bereikbaarheid speelt een belangrijke rol in het vervoersbeleid, maar wordt zelden expliciet gedefinieerd en geanalyseerd. Naast een theoretische beschrijving van begrippen als bereik en bereikbaarheid wordt d.m.v. 2 cases (agglomeratie Den Haag en agglomeratie Eindhoven) geïllustreerd wat de uitkomsten zijn van de verschillende methoden (maten) om de bereikbaarheid van lokaties te vergelijken in concrete situaties. Een belangrijke conclusie uit het onderzoek is dat de thans gangbare benaderingen via ontsluitingskenmerken een onvoldoende beeld geven van de potentiële bijdrage van locaties aan het terugdringen van het autogebruik. Op dit punt wordt dan ook gepleit voor het gebruik van maten gebaseerd op 'actuele bereikbaarheid'. Deze maten blijken goed in staat om op basis van te verwachten woon-werk verplaatsingen de potenties van het openbaar vervoer en het langzaam vervoer als alternatief voor de auto in kaart te brengen.