Bresgroei : deel II: 2DV-ontwikkeling initiële bres : band B: analytisch model

<p>In dit rapport wordt een mathematisch model beschreven voor de bresgroei in verticale richting van een stroomgat in een zanddijk (of een duin), zoals deze zal optreden na een initieel kleine bres aan de kruin van de dijk. Het model is, voor wat de groei in de diepte betreft, een verbeterde versie van het zogenaamde pac-model (zie Visser, Ribberink en Kalkwijk, 1986, visser, 1988, en visser, vrijling en verhagen, 1990). De verbeteringen betreffen: - een afschatting van de lengte van de verhanglijn op het binnentalud, d.w.z. de afstand van de kruin van de dijk tot de plaats waar de evenwichtsdiepte en -snelheid van uniforme stromen worden bereikt: deze afstand blijkt relatief klein te zijn; - de fysische en mathematische onderbouwing van de bresgroei in verticale richting in de eerste drie fasen van de dijkdoorbraak; - een benaderende uitdrukking voor de duur van de eerste fase van de dijkdoorbraak. De in het pac-model toegepaste formulering voor de zandtransportcapaciteit is gebaseerd op de energiebeschouwing van Bagnold (1963, 1966). De aanpak in de pac-studie wijkt enigszins af van de oorspronkelijke Bagnold-methode. De verschillen worden in dit rapport toegelicht. Het rapport spitst zich toe op een analytische oplossing die onder bepaalde voorwaarden (constante buitenwaterstand, uniforme zandlichamen, verwaarlozing wrijving van stroming over de kruin en buitentalud) voor het model afgeleid kan worden. Dit analytisch model is toegepast in de voorbereiding van de TAw-gootproeven, welke zijn beschreven in het parallelle rapport H1242-l&Iacute;A, zie Steetzel en Visser (1992).</p>