Plaatsen van stadsdistributiecentra : definitiestudie

Uit het onderzoek lijkt stadsdistributie economisch haalbaar. Eerst wordt aangegeven waarom de infrastructuur van de (binnen)stad ongeschikt is voor het vrachtverkeer en de overheid via regelgeving daarom inspeelt. Verder wordt de omvang van het wagenpark, het gebruik en de effecten op de leefbaarheid in termen van emissie, hinder en verkeersveiligheid besproken. Vervolgens wordt een inventarisatie gemaakt van de toepassingen van stedelijke distributie in het buitenland en verslag gedaan van interviews met verladers en vervoerders in Nederland. Daarna wordt verslag gedaan van de presentatie in de pilot-gemeenten Arnhem, Groningen, Leiden en Maastricht. Tot slot wordt een nadere invulling van het SDC-model (stadsdistributiecentrum) voor een gemiddelde pilotgemeente gegeven. Conclusies worden vermeld. Distributie via een SDC zou leiden tot een verlaging van 47% van het aantal kilometers door het bezorgend verkeer in de binnenstad en tot een afname van 540 vrachtwagens per dag. Besparingen op het gebied van congestie en milieu zijn evenredig met de besparing van het aantal kilometers.