Inhoudsanalyse van voorlichtingsactiviteiten in het kader van de wijziging van de snelheidslimieten op autosnelwegen

De voorlichtingsactiviteiten in het kader van de verhoging van de snelheidslimieten op 80 procent van de autosnelwegen van 100 naar 120 km/uur per 1 mei 1989 zijn inhoudelijk getoetst aan de opgestelde voorlichtingsstrategieën en aan meer algemene voorlichtingstechnische principes. Geconcludeerd wordt dat met name het beperkte mediagebruik en de geringe intensiteit van de activiteiten grote stuikelblokken voor de effectiviteit van voorlichting betekenen. Daarnaast is ook een inventarisatie gemaakt van de vrije publiciteit inzake de snelheidslimieten. Uit dit onderdeel wordt de conclusie getrokken, dat vrije publiciteit waarschijnlijk in belangrijke mate heeft bijgedragen tot het aanvankelijke schrik-effect, maar daarna wellicht ook debet is aan de afbraak van de subjectieve pakkans. Aanbevolen wordt voorlichting en handhaving meer dan voorheen op elkaar te laten aansluiten, de vrije publiciteit meer te sturen en de harde kern van snelheidsovertreders op andere wijze te gaan benaderen dan door middel van massamediale voorlichting.