Evaluatie van prognosemethoden

In dit onderzoek worden drie prognosemethoden geëvalueerd, namelijk de methode Fratar, het zwaartekrachtmodel met afgeleide distributiefunctie, en het zwaartekrachtmodel met correctiematrix. De evaluatie vond plaats met een bestaand verkeersmodel. Als enkel naar het toedelingsresultaat in het prognosejaar gekeken wordt dan beschrijven alle methoden redelijk nauwkeurig de screenlines, waarbij het zwaartekrachtmodel met correctiematrix de kleinste afwijking heeft. Wordt ook rekening gehouden met de afwijking in het basisjaar dan beschrijft het zwaartekrachtmodel met afgeleide distributiefunctie het best de verandering op screenline niveau. Indien in de tussenliggende jaren geen duidelijke veranderingen in infrastructuur, grondgebruik van zones en verplaatsingsgedrag plaatsvinden geniet de methode Fratar, ook gezien kosten en tijd van het onderzoek, de voorkeur.